This document is not available in your preferred language.

Allerlei crisissen hebben de voedingsindustrie en in het bijzonder de vleesindustrie de laatste jaren parten gespeeld. Als instrument voor het beheren van eventuele komende crisissen heeft de overheid 'traceerbaarheid van producten binnen het bedrijf' als een verplichting opgelegd. Deze richtlijnen hebben zowel betrekking op de etikettering als de kennis van componenten en bestemmingen van loten.

Het is bekend dat een product tussen de producent of de toeleverancier en de uiteindelijke eindverkoper een aantal tussen-leveranciers passeert. Het is gebruikelijk dat de toeleverancier en/of de tussen-leveranciers de producten verkopen per lot of batch. Het komt daarbij vaak voor dat de tussen-leveranciers gekochte loten uit elkaar halen en de producten samenvoegen tot nieuwe loten. Dit maakt het moeilijk om bij de eindverkoper de oorsprong van de producten te achterhalen.

Het invoeren van een etikettering- en traceringssysteem in het bedrijf van een toe- of tussen-leverancier, bijvoorbeeld snijzaal, vleesverwerkend bedrijf of frisdrankenfabriek, kan enkel foutloos gebeuren indien de lot gegevens van de componenten foutloos van de leverancier kunnen verkregen worden. Dit kan alleen als de gegevens elektronisch vergaard worden. Verder is het belangrijk dat de nodige berekeningen op de lotgegevens foutloos gebeuren en dat de gegevens betrouwbaar zijn (voorkomen van fraude, specifiek eens er een vermoeden van crisis is).